De wagen volgeladen, hengel op het dak, stevig vastgeplakt met tape, vertrokken we maandag richting G. en D., vrienden van Carin en Douwe. Een paar jaar geleden hebben zij hun lodge in National Park verkocht om te gaan genieten van de easy life aan zee.
G. zijn ouders waren ook op bezoek, dus wij zouden overnachten in de grote tent bovenop de heuvel. Terwijl we gezellig keuvelden en een hapje aten nam Nellie het commando over huis en terrein over van Pino, een werkhond waar ze met gemak tien keer in past. Maar je bent dominant of niet natuurlijk. Tijd om de tent op te zoeken. Van een eerder bezoek, waarbij overigens behalve Rik en Nellie ook 2 geiten mee waren, wisten Carin en Douwe nog dat de tocht naar de tent een steile en glibberige onderneming was. Geen nood. G. had zijn quad die de vorige keer halverwege lelijk was blijven steken, ingeruild voor een echte tractor. Pas de problem. Bagage en onszelf op de aanhanger gezet en gaan. Laat ik de rit samenvatten als 'spannend'. Nog nooit zo blij geweest bij een tent aan te komen. Later op de avond kwam G. nog even gezellig langs voor een drankje. Nadat we de toestand in de wereld uitgebreid besproken hadden vertelde hij ons de volgende morgen helaas niet van dienst te kunnen zijn. En nee, hij vond het niet goed dat Douwe achter het stuur van de tractor zou kruipen. Bovendien had hij hem zelf nodig. Sorry. Na een plas in het gras (een gang naar het toilet zou een klim van olympische proporties betekenen) gingen we slapen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten